Pff dat was lang in de bus, maar we vermaken ons wel. Na het uitdagen van de buschauffeur, moeten we voor straf binnen een straal van 10 meter bij de bus blijven, dus plaspauzes zijn er niet meer bij. Na uren pampas zorgt de Andes voor een ander landschap.De instappende mensen zien er anders uit, meer afstamming van de oorspronkelijke indianen en we zien inmiddels ook de eerste verkopers rond de bus verschijnen. Wij genieten zoveel van onze bus dat we besluiten de reis nog iets te verlengen en de buschauffeur te verleiden ons mee te nemen naar San Salvador de Jujuy in plaats van Salta. Uiteraard lukt dat en na zo'n 33 uur stappen we uit in Jujuy.

Eenmaal daar voel ik me meteen thuis in alle bedrijvigheid: eetstalletjes, straatverkopers, taxi's, bussen, kinderen, honden, alles in een heerlijke chaos door elkaar. Een heel ander Argentinië dan Buenos Aires of Patagonië. Dat wordt de volgende dag sterker, als we de Quebraba de Humahuaca verkennen, de bus in door een schitterende vallei. Wederom ruig landschap, nu in vele kleuren. Hier bezoeken we verschillende dorpjes, slenteren over de markt, hapje, drankje, genieten van het volk om ons heen. De dorpjes zijn een mix van koloniale gebouwen en oorspronkelijke bebouwing met bijvoorbeeld de bakoven buiten. De inwoners hier stammen duidelijk niet af van de Europese immigranten, maar is een Indiaanse bevolking. De sfeer hier doet me heel erg aan Peru denken. We snelwandelen door een pucarà, een pre-colombiaanse nederzetting op een strategisch punt en genieten van het bijhorende weidse uitzicht aan alle kanten, alleen ff uitkijken voor de cactussen. We missen de bus op een haar na en dat vieren we met een fles champagne. Daarom belanden we na Humahuaca, Tilcara en Maimara enigszins teut 's avonds in Purmamarca. Het regelen van een bed hier is een combinatie van ‘Bel luiden', ‘Bonne Noches uit de muur' en ‘Man in ochtendjas' en dan heb je een kamer met schitterend uitzicht, toiletten op enige loopafstand en een soort van lijkwagen voor de deur. We evalueren de dag onder het genot van hapje, live music en karafje wijn en duiken daarna helemaal teut ons bed in, maar niet nadat we nog ff geconstateerd hebben dat de lijkwagen toch wat leven bevat.

Simpel is zo gewoon, dus we maken de volgende ochtend van een veel belopen pad een eigen route, door de route verkeerd te starten en dan te concluderen dat hem dat niet kan zijn. Maar geen zin om terug te lopen, dus maken we een eigen route onder het mom van ‘gewoon het dorp in de verte in de gaten houden', Eenmaal per toeval weer op het juiste pad, zijn er ineens andere mensen....mmmm...eigenlijk was onze route veel leuker. 's Middags op het terras, ja alweer....komen we er niet goed uit wat onze volgende bestemming moet zijn, dus eerst terug naar Jujuy om de grote rugzak op te halen. Daar krijgen we een tip, die we gewoon direct blind volgen. Hup, op weg naar de jungle.