Oeoeoeoeh wat voelt het weer in BA heerlijk aan, na de kou in Ushuaia. Dus laagjes uit, tas in locker, onverwacht gratis met metro en dan ff terrasje doen. Vernieuwend hapje eten: Rijst met ei (denken we), maar het zijn uienringen, in een soort deegje. Lekker.....dat moet dan dadelijk 18 uur in de bus. Ik bestel chivito: broodje met mals geitenvlees en wat groenten en .....oeps.... met een heleboel ui.....dus wij zijn aan elkaar gewaagd, no mercy for the Argentinos in our bus. 18 uur bussen lijkt ons erg lang, maar dit is heeeeel goed te doen. Lekker ruime stoelen, die bijna horizontaal gaan, 3-gangenmenu + wijntje en mijn favo Bruce Willis fluistert me in het Spaans allerlei romantische dingen toe. Wat wil een mens nog meer? Het uitzicht is eindeloos.....eindeloos pampa's.

Na aankomst vinden we qua slaapplek, excursie en doorreis, eigenlijk niet wat wij willen. Mineurstemming dreigt, maar dan valt ineens alles op z'n plek.... Een gloednieuw B&B, we zijn werkelijk de allereerste gasten (lijkt wel op dat TV-programma, waarin alles op het laatste moment nog net niet klaar is, zoals sloten, wc, stopcontact....). Het is een B&B, maar voeg de L en D er maar aan toe, want voor eten wordt voor ons compleet gezorgd door Mumo. Maar.... belangrijker, de tweede gast (dagje later) is een natuurfotograaf op zoek naar orca's en wij mogen een dagje met hem mee. Wauwie....nou gauw nog ff anderhalf uur in de bus voor onze bestemming van die dag, Puerto Piramides. Eenmaal daar wandelen we nog ff naar een zeeleeuwenkolonie, maar we zijn wat laat vertrokken en we lijken de kolonie niet te redden voor de zonsondergang. Maar daar is onze reddende engel, o nee, reddende ranger. Met deze lift, zijn we mooi op tijd en.... natuurlijk brengt deze galante ranger ons ook helemaal thuis.

Na een ochtendwandeling via de duinen en strand, rijden we de volgende dag met Fabian mee en drie Italianen om de beestjes van Peninsula Valdes te zoeken. We treffen guanaco's, mara's, zeeleeuwen, zeeolifanten, pinguïns, soort condor, maar..... waar ik voor kwam, loop ik helaas mis....orca's. Soms doe je veel moeite om iets in de natuur te zien, maar is het er gewoon niet, de natuur laat zich immers niet dwingen. Maar in dit geval waren de orca's er wel, maar ik stond net op de verkeerde plek. Dat is me nog nooit overkomen, het is er wel en ik mis het..snik...was er gewoon verdrietig van. Gelukkig hebben we met onze natuurfotograaf morgen een tweede kans.

We sluiten de dag af met een avondwandeling met Ronja....Ronja? Oja...nog vergeten. De B&B heeft ook twee vaste gasten Luichi, de kat en Ronja, de straathond. Deze laatste vond het wel gezellig om het hoogste punt op te zoeken in de duinen. Luichi daarentegen vindt het gezelliger om bij ons te slapen.

De volgende dag tweede poging en gelukkig met meer succes. Orca's gezien: mannetje, vrouwtjes en drie kids. Eerst in de verte en daarna dichterbij. Mooi mooi. Vervolgens horen we dat de vorige dag de orca's hun specifieke jaagtechniek lieten zien, nadat wij vertrokken waren. Ze werpen zich dan namelijk op het strand om jonge zeeleeuwen te vangen. Hoe dichtbij wil je ze hebben, maar de heerlijke stranddag (neusjes verbrand) levert helaas geen attack op het strand op. We hopen dat Octav onze natuurfotograaf meer geluk zal hebben.

Na wereldrecord ‘snel tas in pakken', nemen we bussie, krijgen we een slaapzaal voor onszelf in Puerto Madryn en maken we ons op voor de lange reis naar Salta in het droge noordwesten. Nu eenmaal in de bus, heb ik spijt dat we niet een dagje langer zijn gebleven, maar dat had ik eerder moeten bedenken, nu zijn we al halverwege. Je moet redenen houden om te reizen. Nu ik aan orca's heb kunnen snuffelen, staan die zeker op mijn lijstje om ze nog eens ergens te gaan zoeken.